คุณเคยลองนั่งนึกดูไหมว่าทุกวันนี้คุณกำลังรออะไรอยู่หรือเปล่า??

ชีวิตคนเรามักจะดำเนินควบคู่ไปกับการรอคอยเสมอๆ

แม้คุณอยากที่จะรอ หรือไม่อยากทีจะรอ แต่คุณก็ต้องรอ

รุ่งเช้า คุณก็รอเสียงนาฬิกาปลุก หรือ รอใครสักคนโทรมาปลุก เพื่อที่คุณจะได้เริ่มวันใหม่ หรือใครที่สามารถตื่นเองได้โดยไม่ต้องอาศัยคนอื่น ก็ต้องรอเวลาที่สมควรจะตื่นอยู่ดี

คุณจะปฏิเสธไหมว่าชีวิตของคุณไม่เคยรอ หรือ คอยอะไร

วันๆหนึ่งเราเสียเวลาเพราะต้องรอคอยไปนานเท่าไร..อาทิ

รอรถเมล์ รอเพื่อน รออาหาร รอต่อแถว รอจ่ายเงิน รอเจอเพื่อน รอเข้าเรียน

รอลูกค้ามา รอหนังเข้าโรง รอแดดหมด รอ รอ รอ และสารพัดที่จะ รอ

การรอคอยบางอย่างเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องรอ แต่ บางทีเราก็เต็มใจที่จะรอ

การรอคอยเป็นสิ่งที่ทำให้เราเบื่อหน่าย และ อิ่มเอมใจได้ในกรณีเดียวกัน

การรอถือเป็นการปลอบใจตัวเองอย่างหนึ่งว่า อย่าน้อยๆชั้นก็ได้รอ...กระมัง

---------------------------------------------------------------------------------

Since Otar left : รอ

พอดีได้ไปเจอหนังเรื่องนี้จากห้องสมุดที่มหา'ลัย พอเห็นปุ๊บ ไม่รู้อะไรดลใจก็ยืมมาเลย

เป็นเรื่องราวง่ายๆ แค่ดูจากชื่อเรื่องก็เหมาเอาเองว่า หนังจะต้องออกมารูปแบบไหน แต่กลับผิดคาด!!!

การรอคอย และ การโกหก สองสิ่งที่ที่เราไม่ชอบเลย แต่หนังเรื่องนี้กลับสื่อออกมาในอีกมุมมอง ที่ทำให้เราเอะใจ และ หันมามองการกระทำของตัวเราเอง และคนรอบข้างมากขึ้น และเข้าใจว่า การกระทำต่างๆย่อมมีเหตุผลของมันเสมอ แต่อยู่ที่ว่า เราจะมองมันในมุมไหน และ รับผลของมันได้หรือเปล่าเท่านั้น...